From Syria to Turkey : age-differentiated employment effects of forced migration on Syrian Women

Abstract

This thesis examines the impact of forced migration on the employment of Syrian refugee women in Turkey using retrospective data from the 2018 Turkey Demographic and Health Survey. Unlike studies in the literature that only compare refugees to the host country population, this research examines employment changes before and after displacement. Additionally, this research examines the varying effects across different age groups across all main and sub-analyses. It is found that migration to Turkey increased the employment rates of Syrian women, but the effects differed significantly by age. Women under 18 experienced the largest gains (6.7 percentage points), those aged 18-24 experienced moderate increases (2.3-5.3 percentage points), and women over 24 experienced minimal changes. Our analysis of three mechanisms explains this heterogeneity: household dependency ratios influence young women's employment decisions; regional labor market concentration benefits young migrants while disadvantaging older women through competition; and pre-migration work experience positively impacts all groups but is diminished for older women due to skill transferability issues. These findings highlight the mistreatment of refugee women as homogeneous and put an importance on the need for age-targeted integration policies.

Özet: Bu tez, 2018 Türkiye Demografik ve Sağlık Araştırması'ndan elde edilen retrospektif veriler kullanarak zorunlu göçün Suriyeli mülteci kadınların Türkiye'deki istihdamına etkisini incelemektedir. Literatürde mültecileri yalnızca host country nüfusla karşılaştıran çalışmaların aksine, bu araştırma yerinden edilme öncesi ve sonrası istihdam değişikliklerini incelemektedir. Ek olarak bu araştırma tüm ana-alt analizlerde farklı yaş grupları arasındaki değişen etkileri de inceler. Türkiye'ye göçün Suriyeli kadınların istihdam oranlarını artırdığı ancak etkilerin yaşa göre önemli farklılıklar gösterdiği bulunmuştur. 18 yaş altı kadınlar en büyük kazanımları (6.7 yüzde puanı), 18-24 yaş arası orta düzeyde artışlar (2.3-5.3 yüzde puanı), 24 yaş üstü kadınlar ise minimal değişiklikler yaşamıştır. Bu heterojenliği üç mekanizma analizimiz açıklar: hane bağımlılık oranları genç kadınların çalışma kararlarını etkiler; bölgesel işgücü piyasası yoğunluğu genç göçmenlere yarar sağlarken yaşlı kadınları rekabet yoluyla dezavantajlı duruma sokar; göç öncesi iş deneyimi tüm grupları olumlu etkilerken beceri aktarılabilirliği sorunları nedeniyle yaşlı kadınlarda değeri azalır. Bu bulgular mülteci kadınları homojen kabul etmenin yanlışlığını ortaya koyar ve yaşa göre hedeflenmiş entegrasyon politikalarının gerekliliğini gösterir.