Identity transformation and transnational solidarity in ""double diasporas"": The Syrian Circassians in Türkiye

Abstract

Abstract: This dissertation explores the diasporic identity transformations and transnational solidarity practices of Syrian Circassians who were displaced by the Syrian civil war and resettled in Türkiye. Framed within the broader literature on forced migration, double diaspora, and transnationalism, the study aims to examine how a community already shaped by historical displacement navigates another forced migration. It particularly investigates how Syrian Circassians reconstruct their identities and maintain or reconfigure their transnational connections in a new sociopolitical context. This dissertation develops the concept of double diaspora to capture the layered experiences of Syrian Circassians, shaped by both historical exile from the Caucasus and recent displacement from Syria. By analyzing individual narratives and civil society dynamics, it contributes to diaspora studies by framing double diaspora as a lived process of ongoing negotiation across multiple homelands, identities, and solidarities. To address these questions, the dissertation adopts a multi-level methodological approach, combining individual and organizational perspectives. Through its empirical focus and reflexive engagement, this dissertation contributes both conceptually and methodologically to the study of double diasporas, illustrating how identity and solidarity are co-constructed across borders in the face of enduring displacement.Özet: Bu tez, Suriye iç savaşı nedeniyle yerinden edilen ve Türkiye’ye göç eden Suriyeli Çerkeslerin diasporik kimlik dönüşümlerini ve ulusötesi dayanışma pratiklerini incelemektedir. Zorunlu göç, çifte diaspora ve ulusötesicilik literatürü çerçevesinde konumlanan çalışma, tarihsel sürgün deneyimiyle şekillenmiş bir topluluğun yeni bir zorunlu göç dalgasıyla nasıl başa çıktığını analiz etmeyi amaçlamaktadır. Özellikle Suriyeli Çerkeslerin kimliklerini Türkiye’deki yeni sosyo-politik bağlamda nasıl yeniden yapılandırdıklarına ve ulusötesi bağlantılarını nasıl sürdürdüklerine ya da dönüştürdüklerine odaklanmaktadır. Bu doğrultuda tez, hem tarihsel olarak Kafkasya’dan sürgün edilmiş hem de yakın zamanda Suriye’den yerinden edilmiş bir topluluğun katmanlı deneyimlerini analiz ederek, “çifte diaspora” kavramını geliştirmektedir. Bireysel anlatılar ve sivil toplum örgütlerinin rolleri üzerinden yapılan analizle, çifte diasporayı çoklu anavatanlar, kimlikler ve dayanışma biçimleri arasında süregiden bir müzakere süreci olarak kavramsallaştırmaktadır. Bireysel ve kurumsal düzeyleri bir araya getiren çok katmanlı metodolojik yaklaşımıyla bu tez, hem kavramsal hem de yöntemsel açıdan çifte diasporalar literatürüne katkıda bulunmakta; kalıcı yerinden edilme koşullarında kimlik ve dayanışmanın sınırlar ötesinde nasıl birlikte inşa edildiğini ortaya koymaktadır.