Where are the others : marginalized and vulnerable groups' interests in just transition under international law

Abstract

Abstract: This thesis explores how the concept of "just transition" is understood in the literature and under international law, with a focus on whether the broader scholarly conceptualizations are reflected in the United Nations Framework Convention on Climate Change (UNFCCC) regime. Originally coined to support workers losing their jobs due to environmental regulations in the US, the concept "just transition" has evolved in four directions in the literature: (1) linking with other justice frameworks such as climate, energy, and gender justice; (2) expanding beyond fossil fuel closures to concerns in the renewable energy sector and contested adaptation measures; (3) moving from minimizing the harms to also maximizing the gains and fairly distributing both the harms and gains and remedying the past injustices of the fossil fuel-based system; and (4) changing the leaders and participants of just transition to adopt more participatory, community-led models of transition. International law has begun to acknowledge justice concerns tied to the transition beyond workforce impacts, yet the Paris Agreement and subsequent COP documents provide only vague guidance and remain inattentive to the interests of marginalized and vulnerable groups during the energy transition. As a result, the potential of just transition as a legal concept to guide states in considering these groups while transitioning to tackle climate change is largely missed. This study highlights the gap between scholarly developments and their operationalization in international law.

Özet: Bu tez, "adil geçiş" kavramının literatürde ve uluslararası hukuk kapsamında ne şekilde anlaşıldığını, özellikle de geniş akademik kavramsallaştırmaların Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi rejimine ne ölçüde yansıdığına odaklanarak incelemektedir. Başlangıçta ABD'de çevre koruma yasaları nedeniyle işlerini kaybeden işçileri desteklemek amacıyla kullanılan "adil geçiş" kavramı, literatürde dört yönde ilerleme göstermiştir: (1) iklim, enerji ve toplumsal cinsiyet adaleti gibi diğer adalet çerçeveleri ile bağlantı kurmak; (2) yalnızca fosil yakıttan çıkışla sınırlı kalmayıp yenilenebilir enerji sektöründeki ve tartışmalı uyum (adaptasyon) önlemlerine ilişkin kaygıları da kapsamak; (3) zararları en aza indirmekle sınırlı kalmaktan kaçınıp aynı zamanda geçişin faydalarını maksimize etmeye, faydaları ve zararları adil bir şekilde dağıtmaya ve fosil yakıt temelli sistemin geçmişteki adaletsizliklerini telafi etmeyi de hedeflemek ve (4) adil geçişin liderlerini ve katılımcılarını değiştirerek daha katılımcı ve toplum liderliğine dayalı modelleri benimsemek. Uluslararası hukuk, enerji geçişinin işgücü üzerindeki etkilerinin ötesine geçerek geniş adalet kaygılarını tanımaya başlamış olsa da Paris Anlaşması ve sonraki COP belgeleri devletlere yeterli kılavuzluk etmemekte, ötekileştirilmiş ve kırılgan grupların çıkarlarını yeterince dikkate almamaktadır. Böylece adil geçiş kavramının devletleri iklim değişikliğine karşı dönüşümünü tamamlarken bu grupları dikkate almaya yönlendirecek bir hukuki araç olabilme fırsatı kaçırılmaktadır. Bu çalışma, akademik gelişmeler ile uluslararası hukukta bunların uygulanması arasındaki derin farkı ortaya koymaktadır.