The relationship between social problem solving and eating pathology : parallel and serial mediating roles of emotional eating and intutive eating

Abstract

This study suggests that a tendency to alter dietary intake to cope can establish a ground for eating pathology. Coping-related eating measures, emotional eating, and intuitive eating were examined as mediators in the relationship between social problem solving and eating pathology. A convenience sample of 377 university students aged between 18 and 30 were recruited. Parallel and serial mediation analyses were conducted. Results indicated that intuitive eating and emotional eating fully mediated the relationship between social problem solving and eating pathology, both independently and sequentially. Findings suggest that deficiencies in effectively dealing with issues in daily life might lead to altering dietary intake as an attempt to cope, which might ultimately lead to eating pathology. The associations between eating pathology components and maladaptive problem-solving style are also discussed within the perspective of the transdiagnostic eating disorder model.

Sosyal Sorun Çözme ve Yeme Patolojisi İlişkisinde Duygusal Yeme ve Sezgisel Yemenin Aracı Rolleri" isimli tez çalışması, temelde, yemek yeme davranışını değişimlemenin bir başa çıkma yöntemi olarak kullanılması eğiliminin yeme patolojisine zemin hazırlayabileceğini önermektedir. Duygusal ve sezgisel yeme kavramları, başa çıkma davranışı ile ilişkili yeme değişkenleri olarak belirlenmiş, söz konusu değişkenler çalışmada birer aracı hâlinde atanmış ve rolleri sosyal sorun çözme becerileri ile yeme patolojisi bağlamında incelenmiştir. Araştırmanın amacına uygun olarak paralel ve seri aracı değişken analizlerini yapabilmek adına kolay ulaşılabilir örnekleme yöntemi ile 18 ilâ 30 yaşları arasındaki 377 kişilik bir veri setine ulaşılmıştır. Sezgisel yeme ve duygusal yeme kavramlarının sosyal sorun çözme ve yeme patolojisi arasındaki ilişkide, hem bağımsız hem de ardışık yollar üzerinde tam aracı etkisi gözlemlenmiştir. Çalışmada elde edilen bulgular, günlük hayattaki sorunlarla etkili bir şekilde başa çıkmadaki eksikliklerin kişileri, bir başa çıkma yöntemi olarak beslenmeyi değiştirmeye itebileceğine ve bu durumun da yeme patolojisine zemin hazırlayabileceğine işaret etmektedir. İlâveten, yeme patolojisi faktörleri ile uyumsuz sorun çözme tarzları arasındaki çeşitli ilişkiler yeme bozukluklarının tanılararası modeli kapsamında tartışılmıştır.